Sommige geluksmomenten zitten niet in grootse dingen. Soms hangen ze gewoon aan een boom.
Tijdens onze vakantie stonden rondom het huisje allerlei fruitbomen. Olijfbomen, appelbomen en – misschien wel mijn favoriet – citrusbomen. Van die heerlijke groene vruchten waarvan je niet eens precies hoeft te weten of het nu een limoen of een nog groene citroen is…
En ja… als ze dan letterlijk binnen handbereik hangen, kun je er natuurlijk niet zomaar langs lopen.
Samen met mijn dochter plukte ik een paar verse citrusvruchten. Geen ingewikkeld plan, geen recept dat eerst opgezocht moest worden. Gewoon kijken wat we hadden en daar iets lekkers van maken.
En zo ontstond onze homemade tea.
Verse citrusvruchten, een paar stukken gember, wat muntblaadjes en heet water. Even laten trekken en als laatste een lekkere lepel honing erbij. Want alle gezonde bedoelingen ten spijt: we blijven natuurlijk gewoon zoetekauwen.
En misschien smaakte hij juist daarom wel zo lekker.
Een frisse start van de dag
Citrusvruchten geven niet alleen die heerlijke frisse smaak, maar bevatten onder andere vitamine C. Gember zorgt voor wat warmte en pit en wordt vaak gebruikt ter ondersteuning van de spijsvertering. Munt maakt het geheel heerlijk fris en kan eveneens prettig zijn na het eten of voor een rustige buik.
En de honing?
Die zat er vooral in omdat wij hem lekker vinden. Dat lijkt me eerlijk gezegd reden genoeg.
Samen vormt het een heerlijk fris drankje om de ochtend mee te beginnen. Niet omdat één kop thee ineens allerlei wonderen verricht, maar omdat je jezelf op een eenvoudige manier iets lekkers en verzorgends geeft.
En eigenlijk zit dáár voor mij de meeste winst.
Van citrusboom tot theemoment
Want voordat die thee überhaupt op tafel stond, was het moment al begonnen.
Samen naar buiten lopen. Kijken welke vruchten mooi rijp waren. Er eentje uitzoeken. Plukken. De geur die vrijkomt wanneer je hem opensnijdt. Verse munt erbij. Gember snijden. Water koken.
Geen haast.
Geen telefoon die iets van je nodig heeft.
Geen lijstje dat af moet.
Gewoon even bezig zijn met wat er op dat moment voor je ligt.
En terwijl alles langzaam in het hete water trekt, gebeurt er eigenlijk precies hetzelfde met jezelf.
Je vertraagt een beetje.
Even niets hoeven
Een theemoment lijkt misschien iets heel kleins. En dat is het ook.
Maar juist daarom vind ik het zo fijn.
Je hoeft niet eerst een vrije middag te hebben, een wellnessdag te boeken of een compleet zelfzorgprogramma op te stellen om even tot rust te komen.
Soms is tien minuten genoeg.
Een kop thee.
Even zitten.
Naar buiten kijken.
Voelen dat je warme mok in je handen ligt.
En alles wat straks weer moet, heel even laten wachten.
Dat is óók zelfzorg.
Niet altijd iets toevoegen aan je dag, maar juist even stoppen met toevoegen.
Onze homemade tea
Voor één grote mok gebruikten wij ongeveer:
- een halve verse limoen en of citroen in schijfjes
- 3-6 plakjes verse gember (afhankelijk van de “scherpte” die je wenst)
- twee takjes verse muntblaadjes
- heet water
- een lepeltje honing naar smaak
Doe alles behalve de honing in een mok of theepot en giet er heet water overheen. Laat het een paar minuten rustig trekken. Voeg daarna de honing toe.
En dan komt misschien wel het belangrijkste onderdeel:
Ga zitten.
Niet ondertussen de vaatwasser uitruimen. Niet alvast drie mails beantwoorden. Niet bedenken wat er hierna allemaal nog moet.
Gewoon drinken.
Proeven.
En even zijn waar je bent.
Want uiteindelijk waren het niet alleen die versgeplukte citrusvruchten waardoor deze thee zo lekker smaakte.
Het was de vakantie.
De rust.
Samen iets maken.
De zon.
Het buiten zijn.
En vooral dat kleine moment waarop er helemaal niets anders hoefde.
Van die momenten kunnen we er volgens mij nooit genoeg verzamelen. 🤍